Micro-learning: leren in korte, hapklare brokken.

Ik ben ervan gecharmeerd door de mogelijkheden die het heeft om het leren dichter in de werkpraktijk te brengen. In die praktijk waarin we af en toe zo’n moment hebben dat je tijd hebt om je even kort in iets nieuws te verdiepen.

Toen ik de vraag kreeg om een online cursus te ontwikkelen over de ins en outs van Koninkrijkszaken, toen leek micro-learning als didactisch concept me een goede invalshoek. Het betrof een doelgroep met een hoge werkdruk waar het thema Koninkrijkszaken wel belangrijk is, maar ook niet zo belangrijk dat het bovenaan het prioriteitenlijstje staat. Zo’n flitsend onderwerp is het nu ook weer niet. Het is daarnaast een redelijk feitelijk onderwerp. En de leerbehoeftes van de doelgroep bleken heel divers: de een was geïnteresseerd in de ontstaansgeschiedenis, de ander zocht vooral praktische informatie: hoe betrek ik op een goede manier mijn collega’s op Sint Maarten, Aruba en Curacao?

We weten dat we meer onthouden als de les opgebroken wordt in kleine deeltjes die dagelijks aangeboden worden. Deze kennis wordt bewust ingezet bij leren met microlearnings. Microlearning is ontwikkeld om dagelijks drie tot vijf minuten te leren. Medewerkers kunnen hun video bekijken tijdens de lunch. Of ze bekijken een infographic tussen de afspraken door. Doordat de kennis iedere dag wordt aangeboden, wordt het herinneren van de informatie makkelijker. De kennis wordt immers herhaald en krijgt daardoor een betere plek in ons geheugen.

Dit schrijft Helma van den Berg in een van haar blogs over microlearning. Deze gedachte stimuleert me wel om met het idee van micro-learning verder te gaan. Hoe zag het ontwerp van de cursus Koninkrijkszaken er vervolgens uit?

  • Gedurende drie weken ontvingen deelnemers elke dag een blog.
  • Kern van zo’n blog is inhoud (een video, een tekst, een stelling om op te reageren) die 5 tot 10 minuten aan tijd vraagt.
  • Daarnaast waren er verdiepende materialen beschikbaar.
  • Om uitwisseling van ideeën en ervaringen te stimuleren hadden een aantal blogs een opdracht om op te reageren: een stelling voor verdere discussie. een casus om aanpakken te vergelijken of de uitnodiging om een eigen praktijkvraag te delen met de anderen.
  • En elke week was er een lunch-webinar van 1 uur, waarin de praktijk van beleidsmedewerkers centraal stond.

Het bleek te werken als een trein! Deelnemers waardeerden de kleine ‘brokjes’ en de keuzemogelijkheden die dit met zich meebracht. Keuze op inhoud, op manieren van verwerken, op diepgang, op uitwisseling met anderen.

Microlearning sluit aan bij onze ‘app-cultuur’.

En bij het idee dat we op een dag allerlei korte momenten hebben waarop we even iets kunnen leren. Veel apps voor het leren van een nieuwe taal hebben micro-learning als leermethodiek. Kijk maar eens naar de app EasyTen, waarmee je elke dag tien nieuwe woorden leert. De app Drops stimuleert je om elke dag 5 minuten met een nieuwe taal bezig te zijn. Of kijk eens op de website gohighbrow.com, waar je 10-dagen durende cursussen vindt met 5 minuten ‘les’ per dag. Ik leer daarmee elke dag iets over architectuur.

Als je wat om je heen kijkt (online) met een micro-learning bril op, dan kom je vast nog andere mooie voorbeelden tegen. Ik krijg deze maand december bijvoorbeeld elke dag een filmpje van TedEx onder de noemer ’31 days of ideas’. Een leuk ander voorbeeld van micro-learning betrof een reeks podcasts van elk zo’n 5 minuten over agile werken en de manier waarop dit in de organisatie vorm kan krijgen. Elke podcast ging over een ander element van agile werken en zette de luisteraar aan tot nadenken en reflectie op de eigen praktijk. Micro-learning stelt lerenden in staat om zich te richten op een specifiek leerdoel voor zo’n 5 minuten per keer.

Wanneer is microlearning geschikt?

Ik kom op grofweg drie toepassingsvormen, maar er zijn er vast meer te bedenken hoor.

  • Voor het herhalen van reeds opgedane kennis. Je hebt een 3-daagse training verzorgd en je zoekt naar een follow-up. Met microlearning kun je de belangrijkste concepten in korte ‘bites’ nogmaals onder de aandacht brengen. In de vorm van een video, podcast, afbeelding, vraag. Met een app als ‘guidiance’ kun je zo’n follow-up zelf maken.
  • Als je de inhoud over een bepaalde tijdsperiode wilt verspreiden. Een mooi voorbeeld is microlearning bij een bierbrouwerij die tot doel had om medewerkers kennis op te laten doen over een nieuw productieproces. Die kennis is uitgewerkt in brokjes informatie: video’s en quizvragen. Medewerkers kunnen op een voor hen geschikt moment via een app vragen beantwoorden, punten verdienen en zelfs een duel aangaan met een collega. Achter de schermen geeft de app informatie aan de organisatie over het collectieve leerproces van medewerkers. Wat is bijvoorbeeld een onderwerp in de microlearning waar veel medewerkers over struikelen?
  • Medewerkers tijdens het werk snel toegang geven tot waardevolle informatie. Een mooi voorbeeld hiervan is de One Minute Wonder op de OK-afdeling in het WKZ. Medewerkers daar hebben momenten van loze tijd of gedwongen wachttijd in het werk, terwijl ze vaak tijd tekort komen voor het volgen van een cursus of training. One Minute Wonder is een app met korte inhoudelijke vragen over kinderoncologie; een onderwerp waar veel OK-medewerkers meer over wilden weten. De iPads met deze app zijn in speciale standaarden geplaatst op de lokaties van de OK-afdeling waar de medewerkers de meeste wachttijd ervaren.

Waarin zit de beperking?

Microlearning is een van de vele vormen van leren. Het zal wellicht niet iedereen aanspreken. En het is wat mij betreft vooral gericht op kennisacquisitie: het versterken van bepaalde kennis. Je ontwikkelt er geen nieuwe kennis mee, en het lijkt mij niet geschikt voor het oplossen van complexe vraagstukken. Wat zou de waarde van micro-learning kunnen zijn met het oog op het ontwikkelen van vaardigheden? Ervaringen? Suggesties?