Navigate / search

Met technologie internationale samenwerkingsissues oplossen is een mythe

Yvonne van der Pol werkt vanuit haar bedrijf Luz azul trainingen, advies & coaching aan intercultureel vakmanschap. Ze heeft in 2013 de leergang Leren en veranderen met sociale media gevolgd. In de leergang heeft ze een blended leertraject over interculturele effectiviteit ontwikkeld, zowel in-company als in open inschrijving. Het optimaliseren van werkrelaties van mensen uit verschillende culturen is de kern van haar werk. We leven in een ‘global village’ door internet. Ik ben benieuwd wat we van haar kunnen leren over intercultureel online werken….

Vanwaar je interesse in intercultureel vakmanschap?

Ik heb Sociologie van de niet-westerse samenlevingen gestudeerd en heb 10 jaar in internationale samenwerking gewerkt. Al op mijn 18e jaar ging ik naar de Verenigde Staten, dan kom je in een andere cultuur en moet je je aanpassen. Lees verder

Webcam bij werkbegeleiding; de praktijk weerbarstiger dan het idee

Ik heb een VSEE gesprek met Henriëtte van Amerongen – Opleidingskundig adviseur RAILINFRA OPLEIDINGEN. VSEE is een tool waarbij je online met elkaar kunt praten met video erbij, een goed alternatief voor Skype. Henriëtte maakt veel gebruik van VSEE en haar casus voor de leergang ‘leren en veranderen met nieuwe media’ bestond uit een verkenning of VSEE geïntegreerd kan worden in het werk van de monteurs aan het spoor.  Echter, dit klinkt gemakkelijk maar blijkt in de praktijk behoorlijk complex.

Kun je iets vertellen over het idee om met video te gaan werken?

Het idee was om te verkennen of en hoe we  praktijkbegeleiding krachtiger zouden  kunnen maken door webcams te gebruiken. Als een monteur ter plaatse een lastige storing heeft zou het prachtig zijn als hij middels foto of film van de situatie hulp kan inroepen van collega-monteurs (die zich overal in het land bevinden). Tevens kan het een hulpmiddel zijn voor de begeleiders, om zicht te houden op waar monteurs in het veld tegenaan lopen. Dit kan voor hen aanleiding zijn om verbeteringen aan te brengen in het werk, bijvoorbeeld middels documentatie.

Hoe heb je het aangepakt?

We hebben dit idee besproken met praktijkbegeleiders en die waren enthousiast. Toen ben Ik ben vervolgens gaan zoeken naar passende tools en daar kwam VSEE uit. Skype en Google Hangouts zijn vergelijkbare tools,  maar VSEE kwam het beste uit de bus omdat het gebruikersvriendelijk is, kwalitatief goede video heeft en lage bandbreedte vereist.  Groepsvideo is bovendien gratis en van prima kwaliteit.

En wordt het nu volop gebruikt?

Het bleek in de praktijk lastig van de grond te krijgen. De organisatie moet er op ingericht zijn, alle monteurs hebben een ipad nodig, er dient voldoende IT-ondersteuning te zijn. Implementatie van zo’n online tool heeft behoorlijk wat voeten in de aarde. Bijvoorbeeld: alleen op mijn laptop heb ik een webcam. Normaal werk ik op een computer zonder webcam. De laptop gebruik ik niet vaak en moet ik apart voor het gebruik van VSEE uit mijn kluisje pakken. Deze extra handeling zorgt voor een drempel die slagen van het project behoorlijk in de weg kan staan.

Heb je het idee nu laten varen?

Ik zie praktijkbegeleiding via de webcam wel gebeuren maar de tijd is er nog niet rijp voor. Het vraagt tijd om mensen te overtuigen. Het is een iteratief proces waar we wel aan doorwerken. We gaan een training voor praktijkbegeleiders ontwikkelen waarin  we ze de mogelijkheden laten zien. Hoe het zich ontwikkelt – dat zal de tijd leren.

Wat heb je geleerd van je casus over nieuwe media?

Het begint met laten zien wat er mogelijk is, en kijken wat aansluit. In de leergang heb ik kennis gemaakt met verschillende tools en ik zie nu mogelijkheden om nieuwe actieve werkvormen te gebruiken. Ik zie mijn rol als degene die laat zijn welke nieuwe mogelijkheden er zijn.

Het gebruik van nieuwe media klinkt aantrekkelijk en een idee is snel bedacht. Echter als je het praktisch maakt komen er allerlei technisch/organisatorische hobbels naar boven. Het heeft nogal wat impact. Het is de kunst om nieuwe media als middel te gebruiken en in te zetten om bijvoorbeeld tijdswinst mee te boeken.

Wat heb je geleerd over het gebruik van nieuwe media binnen leren en opleiden?

Ik dacht dat het een must was om sociale media te gebruiken om jongeren te boeien. Nu is mijn beeld veranderd- jongeren gebruiken media vooral voor het sociale en minder voor het leren. Facebook gaat vooral om contact met eigen vrienden. Dus zet sociale media echt in als het meerwaarde heeft. Een voorbeeld: ik ga binnenkort intervisie begeleiding doen. Ik wil dat mensen van tevoren nadenken over mogelijke cases.  Met de juiste tool kun je tijd besparen zodat de intervisie effectiever wordt.

Van beginneling naar fan van online leren

Ik ben in gesprek met Marguerithe de Man, werkzaam als programmamanager bij SiOO, een bureau dat organisaties ondersteunt met opleidingen en maatwerktrajecten over change management, organisatieontwerp en leiderschap bij verandering. Ze heeft in het afgelopen jaar deelgenomen aan de leergang ‘Nieuwe media bij leren en veranderen’, en ik blik met haar terug op haar ontwikkeling en het grote experiment wat ze is aangegaan: ontwerpen en faciliteren van een MOOC!

Wat was voor jou de reden om meer te willen leren over nieuwe media?

Ik ben betrokken bij een aantal grote professionaliseringsprogramma’s binnen SiOO en ik had het gevoel dat we nog meer uit deze programma’s kunnen halen dan we al deden. Waarbij ik goede kansen zag voor de inzet van nieuwe media, maar in mijn eentje zou ik daar niet gemakkelijk achter komen.

Toen dacht je… ik begin gelijk groots met een MOOC?

Ik hoorde over het fenomeen MOOCs (Massive Open Online Courses) in de leergang en was al snel enthousiast. Wellicht omdat het iets is waarbij je in eerste instantie denkt: ‘daar is SiOO toch niet van’. Het was een redelijk intuïtief besluit om een MOOC te ontwerpen. Achteraf kan ik daar beredeneerder over praten: “als we een MOOC met elkaar gaan maken, dan leren we in korte tijd zoveel… dat zal zeker nieuwe inzichten opleveren om toe te passen in bestaande programma’s en nieuwe producten.” Er is echt een innovatie-beweging op gang gekomen.

Hoe zat de MOOC in elkaar?

De SiOO MOOC ging over organiseren en veranderen en had een looptijd van zes weken. Deelnemers verkenden verschillende aandachtsgebieden: je werkomgeving, je vak en jezelf als veranderaar. Naast een doorlopende programma met inhoud en opdrachten, waren er themagroepen en ruimte voor vrije discussies. Wanneer je aan de MOOC werkte was zelf in te plannen. De MOOC blonk uit in de enorme rijkdom aan inhoud.

We hebben ex-deelnemers van SiOO uitgenodigd om de rol van facilitator op zich te nemen. Deelnemers waren ingedeeld in ‘huizen’, een soort intervisiegroepen, en elk huis had een eigen facilitator. Het element ‘massive’ hebben we uitgewerkt door veel mensen te betrekken: alumni, docenten, begeleiders uit ons netwerk en voor ons onbekende mensen als deelnemers. In totaal hebben zo’n 400 mensen meegedaan, die allemaal hun kennis en ervaring hebben ingebracht.

Wat was voor jou een interessante leerervaring?

Wat we zagen is dat deelnemers met een heldere leervraag geen enkele moeite hadden om hun weg te vinden. Anderen hadden behoefte aan structuur en zochten richting. Participeren in een MOOC zonder eigen heldere focus kan enorme keuzestress opleveren: er is zoveel, waar moet ik beginnen en ik kan onmogelijk alles doen! In een regulier programma kom je deze keuzestress ook wel eens tegen, maar dan is het gemakkelijker om mensen weer op weg te helpen. Nu gebeurt er veel buiten je gezichtsveld.

Wat nemen jullie uit deze ervaring mee binnen SiOO?

De waarde van online leren sijpelt nu door naar collega’s. Er is echt een beweging op gang gekomen; we zijn alerter op online elementen die onze programma’s kunnen versterken. Het heeft wel aardig wat voeten in aarde, want bij sommige programma’s zijn we nu bepaalde leerlijnen helemaal aan het herontwerpen naar een online variant. We maken ook meer gebruik van het principe van ‘flipping the classroom’: wat kunnen deelnemers thuis prima voorbereiden zodat we de face-to-face tijd optimaal kunnen benutten? De kunst bij dit herontwerpen is wel het zorgdragen voor een goede verbinding en balans: hoe kan online iets vervangen en versterken?

Een heel praktische meerwaarde van meer online leren in ons aanbod? Minder bijeenkomsten, minder locatiekosten, minder beslag op de agenda van deelnemers door vaste momenten. We kunnen flexibelere programma’s aanbieden tegen wellicht zelfs lagere kosten. Maar wat nog belangrijker is: we zien dat online leren tussen bijeenkomsten door het voor deelnemers mogelijk maakt om meer slagen te maken. Voorheen zaten er 6 tot 7 grote slagen in een programma en het leerproces kunnen we nu inrichten met wel 20 kleinere slagen. We hopen hiermee de kwaliteit van het leren te verbeteren. Wellicht zal in de toekomst online leren eerder de norm dan de uitzondering zijn.

Hoe heeft je kijk op online leren zich ontwikkeld?

Ik kijk naar leren vanuit een constructivistische benadering: tot je nemen van theorie, verbinden met het hier en nu, delen van kennis en ervaringen, reflecteren op opdrachten in de werkpraktijk en betekenis geven aan het geleerde. Wat daar voor mij bij is gekomen is het perspectief van het connectivisme: organiseren van het netwerk, kennis zit in mensen en leren gaat ook over het verbinden en benutten van ‘nodes’ (mensen, blogs, producten). Met de inzet van nieuwe en sociale media kunnen we dit soort processen vloeiender maken, zeker als je kijkt naar leren in een soort cursorische omgeving. Daarin ligt veelvuldig de vraag: hoe kun je interactie tussen mensen door laten gaan? Tussen bijeenkomsten en wellicht zelfs na het programma?

Leuk om tot slot te vermelden… de leergang heeft zoveel effect of Marguerithe gehad dat ze inmiddels blogger is bij Social Learning Revolution, en ze is zeer binnenkort ook online te vinden met haar eigen blog! Gelegenheid genoeg dus om haar online te volgen!

 

 

 

 

 

 

“Je kunt informeel leren niet afdwingen – je kunt het wel organiseren en faciliteren”

Vandaag een interview met Luciano D’agnolo Vallan. Luciano heeft in 2012 de leergang Leren en veranderen met sociale media gevolgd. Hij is nu werkzaam als Business Consultant bij The Courseware Company.

Wat waren je vragen toen je aan de leergang begon?

Ik werkte in 2012 bij PON als programmamanger bij de Academy aan een nieuwe visie op leren waarbij social learning en de lerende organisatie centraal stonden. Een belangrijke vraag voor mij was: Hoe kun je formeel en informeel leren van dealers en medewerkers faciliteren met een interactief online platform?. We wilden een online ontmoetingsplek creëren en hadden al een platform van NetDimensions/Confluence gekozen wat we Drive noemden. Ik hoopte dus vooral te leren hoe je social learning vorm kunt geven. Hoe ga je de verandering richting sociaal leren binnen de organisatie organiseren en begeleiden?

Welk beeld had je bij sociaal leren?

Mijn beeld bij sociaal leren was heel beperkt – mijn associatie was Facebook en LinkedIn. Ik had wel van kennisdelen binnen organisaties via Yammer gehoord.

Wat heb je meegenomen uit de leergang?

Ik heb veel geleerd over de verandering van traditioneel leren naar meer maatwerk leren, hoe krijg je mensen mee? Kennis delen klinkt leuk, iedereen is het er mee eens dat je niet het wiel opnieuw moet uitvinden. Echter, als je het gaat doen blijkt opeens dat het een behoorlijke verandering is en is het is niet zo vanzelfsprekend dat mensen anders gaan kennis delen. Management moet het voorbeeld geven.

Hoe heb je dit verandertraject binnen PON aangepakt?

Je kunt informeel leren niet afdwingen – maar je kunt het wel organiseren en faciliteren. We hebben gefocust op de groep die ook bereid is kennis te delen. Binnen de Pon academy hebben we naast een redactie een content manager aangesteld, die faciliteert dat er vragen gesteld worden en zorgen dat juiste content erop komt. We hebben ook afspraken gemaakt met de business units: je kunt een online podiumplek krijgen op Drive maar je moet het wel zelf invullen met content. Verder hebben we formeel leren gebruikt als hefboom voor de introductie van informeel leren. We hebben 8000 cursisten die bekend zijn met klassikale trainingen. Vanuit deze trainingen wordt men gefaseerd uitgenodigd om naar Drive te gaan en daar een discussie te starten en kennis te delen. In de pilot werkte dit goed, meer dan 50% van de gebruikers bracht een bezoek en stelde wel eens een vraag.  Dit gaat vaak om hele praktische dingen. In de winterperiode heb je de wielenwissel: hoe richt je dit proces goed in, hoe organiseer je het magazijn?.  Dit werd een levendige discussie. Een ander voorbeeld is dat dealerbedrijven werken met speciaal gereedschap wat op een bepaalde manier wordt opgeborgen. Hierover werd ook kennis gedeeld.

Waar zou je mensen die met sociaal leren aan de slag gaan voor willen waarschuwen?

De interne verandering binnen de organisatie moet je niet onderschatten! Het nieuwe leren spreekt managers aan omdat trainingsdruk en trainingskosten beter beheersbaar worden. Echter, als je het gaat doen, kom je veel weerstand tegen. Je vraagt aan de Pon Academy andere leeroplossingen, je vraagt managers een blog te schrijven of een discussie te starten op het forum. Dat is een hele lastige verandering en hier moet je de tijd voor nemen. Neem de organisatie mee in dit verandertraject, waarbij je managers stimuleert open en transparant te zijn. Je geeft hen een andere kijk geeft op social learning en daaraan gerelateerde benefits voor zowel individu als organisatie. Zoek ook ambassadeurs, een paar mensen die het echt leuk vinden, die heb je nodig.

Wat je nu je visie op sociaal leren?

Ik denk dat digitaal leren belangrijker gaat worden en klassikaal leren minder. Ik geloof daarbij in de beweging van standaard leren naar meer maatwerk leren. Kijk maar naar de nieuwe generatie, die werkt al zoveel met iPad, smartphone en online media. Ik geloof ook heilig in de combinatie van formeel en informeel leren. Informeel leren kan helpen om de kwaliteit van traditionele trainingen omhoog te brengen. Door informeel leren mogelijk te maken op de werkplek kun je veel sneller op het juiste moment kennis vergaren en informatie uitwisselen. Dat heeft positieve invloed op de productiviteit van medewerkers en het plezier in hun job.

De drempel om sociale media te gebruiken in mijn werk is weg.

Hiervoor had ik het idee dat ik van alles moest met nieuwe media. Nu kan ik goed kiezen en ook bewust besluiten iets niet te doen. Geeft me een rustig gevoel.

Pieterbas Buijs, trainer en adviseur Medezeggenschap bij Stavoor, heeft meegedaan aan de online cursus ‘In 40 dagen Snel en Slim Online aan de Slag‘. Het leek ons leuk om hem te vragen, na ongeveer een half jaar, wat deze cursus hem heeft gebracht.

Hoe dacht je een jaar geleden over het gebruik van sociale media in je werk?

Ik kende een paar online tools. Twitter associeerde ik met sociale media, maar heel veel verder dan de ‘big five’ kwam ik niet. Ik had wel het idee dat gebruik van deze tools een meerwaarde zou kunnen hebben in mijn werk. Dat mijn acquisitie er bijvoorbeeld door versterkt zou kunnen worden.

Wat heeft ‘in 40 dagen online…’ je opgeleverd?

Door deze online cursus heb ik het speelveld van nieuwe en sociale media aardig in beeld gekregen. Ik kan de tools goed in het perspectief van de functionaliteit plaatsen: tools die je kunt gebruiken om informatie te vinden tot tools om een actief en interactief netwerk op te bouwen. Ik weet nu ook beter wat voor type social media gebruiker ik ben. Voor mij zit de meerwaarde echt op het vinden van kwalitatief goede online informatie.

Lees verder

Video interview: webinars organiseren als trainer

Samen met Margreet Pols ben ik geïnterviewd via een Google Hangout door Stijn en Rogier van thenexttrainer. Was leuk om te doen – omdat het via Google Hangouts ging kostte het me weinig tijd – een uurtje. Het begon handig op z’n onlines…; ik ontving de uitnodiging voor de hangout steeds maar niet – niet in de mail en niet in de lijst met hangout notificaties. Daarna logde ik in met het gastaccount van the next trainer waar wel een uitnodiging stond maar de hangout afgelopen was. Ik werd wel een beetje boos omdat het normaal altijd best soepel gaat zo’n hangout. Uiteindelijk heb ik iedereen uitgenodigd voor de hangout en dat lukte wel. Zo zie je maar weer dat je met de techniek ook creatief moet zijn.

Maar goed, genoeg over de startproblemen – daarna hebben we met zijn 4-en een gesprek gehad over webinars wat je hieronder kunt bekijken (26 minuten). In het begin gaat het over het verschil tussen een online training en een webinar als onderdeel van een langer online traject. The next trainer organiseert zelf gratis webinars en noemt dit online trainingen, dan zijn het eigenlijk mini-trainingen. Zelf zou ik een enkele webinar niet zo snel een online training noemen maar what’s in a name…

Daarna gaat het over de angst voor de techniek en het onwennige van achter je laptop praten in plaats van voor de groep. Dit is een onwennigheid die veel trainers hebben. Er komen tips voorbij hoe je daarmee om kunt gaan zoals eerst eens aan een aantal webinars meedoen en vragen stellen vooraf en tijdens het webinar zodat je toch het gevoel van contact ontwikkelt. Enfin, kijk naar de onderstaande video als je meer wilt weten over het zelf organiseren van webinars en hoe wij de toekomst zien voor trainers.

Wil je meer leren over hoe je zelf een webinar kunt ontwerpen en faciliteren? Schrijf je dan in voor onze workshop op 23/24 september.

Boek recensie: Social Media for Trainers

Zoals beloofd hierbij de boekrecensie van Social media for Trainers door Jane Bozarth’s. Je kunt Jane ook op twitter volgen (@janebozarth). Ik volg online veel van de social media buzz, maar vaak is dat geschreven vanuit een marketing perspectief (af en toe lees ik zelfs Emerce, wel grappig om te zien hoe zo’n andere beroepsgroep uitwisselt!). Ik volg ook wat e-learning sites (ben zelf een blogger voor de e-learning learning site maar vaak gaat dat over allerlei Learning Management Systems etc waar ik helemaal niet in zit. Vandaar dat ik echt blij ben dat er een boek speciaal geschreven voor trainers en specifiek over het gebruik van sociale media/ free tools, een zeer duidelijke focus. (wie weet hadden wij ons eigen boek over sociale media voor professionals, organisaties en facilitatoren wat ZEEER binnenkort uit moet komen ook iets meer kunnen focussen?) Lees verder

Faciliteren van een Twitterchatsessie

Ik heb nu aan drie Twitterchatsessies meegedaan. De eerste was ik te laat, ik kwam tegen het einde ‘aanzetten’. De tweede kon ik echt niet volgen, al de losse berichtjes. Ik ben afgehaakt. Driemaal is scheepsrecht en de derde keer was het wel grappig. Het was de chatsessie die Catharinus Doornbos, Trainer bij Station-to-Station en initiatiefnemer van Discussie Dinsdag elke dinsdag tussen 12 en 2 organiseert over ICT en onderwijs. Ik had wel het gevoel dat je vooral met de facilitator praat en minder als groep. Ik heb Rinus geïnterviewd over zijn manier van faciliteren van een twitterchat

Waarom ben je begonnen met het faciliteren van Twitterchats? Lees verder