Navigate / search

Liveblog #LT15UK: The value of MOOCs

Sam Burrough and Martin Couzins facilitate my last session on MOOCs and the value of it. The room had several round tables so it looked like this session will have a bit more interaction then the sessions 🙂

What can you use a MOOC for:

  • Personal learning and own development – why wouldn’t you do this?

  • Curating & Connecting – suggest MOOCs to other people. (Here a list of MOOCs, organized by Sam and Martin)
  • Applying MOOC approaches – scaling learning, social interaction around content, collecting data, reflection.
  • Running real MOOCs

MOOCs are an iteration on the path to more web-like learning experiences

How do you design a MOOC? Some learning experiences from Sam and Martin: Start with the end in mind. Sam and Martin used Curatr as the platform for their first MOOC. This platform allows you to use several game mechanics. (If you don’t know Curatr it is worth a try! And a great opportunity coming up.. on Monday 2 February a MOOC is started there on Social Learning!) Think about three C’s: content, conversation and connection (people connecting with each other).

What if you could collect useful data for all three c’s?

We had a short discussion around this question on my table. And I have to admit that I don’t have much with such a question around data. But there are a couple of people on my table, working in large corporate organisations. They all have a LMS and collect lots and lots of data… but lack the right capability to make good use of all these data. Same message as we came up with last evening, when we were talking about Xapi. New world to explore!

 

Liveblog #LT15UK: The evolutionary power of joined up communication

This is one of the sessions I’m really curious about: Euan Semple. I’m very charmed by his book ‘Organisations don’t tweet, people do’. Wonder what his session is about… three years later.

Euan starts with the question: who is using an online platform, which is not hijacked by Communication and Marketing? There were some very nice stories from participants. It’s not about technology, but it is about culture and attitude. It’s not about age, but about the willingness to join up communication. Internet is about the value of written words.

  • Written words;
  • Social;
  • Intimate (it’s my phone in my pocket);
  • Biological (I have ideas and I share them online);
  • Agency (It helps you to work smarter);
  • Technology (‘you can even do it with Sharepoint, I believe’);

It ’s all about learning. It makes you a sponge. You observe more carefully. You think about what is of value to you. You bring things one step further. Let’s step into it as an organisation. But it is a different way of learning we are used to.

Maybe if we write well enough and live a little better life will improve a bit just out of shame.

Working Out Loud… has huge potential doing this within organisations. “How does one manage to have an authentic voice in a stifling environment?”

  • Asking questions;
  • Offering answers (there is a lot to do with language in this – right words, right tone);
  • Curiosity and wondering (why is this happening? Why does this work like this? What is my role in this);
  • Self awareness, leadership, being thoughtful about your relationship with other people;
  • Trust
  • Tolerance (an online discussion might go into a totally other direction then you had in mind…)
  • Tone
  • Intent (people in your network will ‘steer’ your intent
  • Concision (I get bored after reading half a page…on an online platform)
  • Building networks (make judgements on who to follow)
  • Helping others get good at it (people need help)
  • Modelling behavior
  • Collective sense making
  • Challenging the status quo
  • Personal brand (how effective is your personal plan?)

Well, a nice list with valuable elements to get more knowledge sharing started in organisations. The content was a bit disappointing to me, but it was very nice to hear Euan speak. He ‘does what he tells’ and has many concrete and practical examples. And he expresses the value of blogging, not for the sake of informing others, but for yourself as a powerful reflection and learning ‘tool’.

Liveblog #LT15UK: Why wearable technology will change learning forever

David Kelly, interesting.. sitting in the first row.. I was googling around on his website when I read this: “While the northeast snowstorm in the US has prevented me from attending in-person in London, we have made arrangements to have me share the session virtually.”. See how this will go!!

Great blog by the way, with all kinds of resources accompanying his presentation. To be found here.

David starts with a comparison.. going on vacation a couple of years ago: you made a plan, searched on a map, took mysterious pictures and wrote letters to Grandma. Now we use google, email and make digital photo’s and video’s. The technology is changed, but we still do the same things.

There is already more wearable technology available then we think. From watches to cloths. What are some examples of applications?

  • Monitoring the condition of your baby;
  • Recording experiences (for example by wearing Google Glass);
  • Responsive coaching;
  • Connect and communicate at a distance (e.g. virtual meeting with the doctor in a hospital);
  • Authentication (e.g. secure transactions);
  • Augmented Reality (e.g. translate written language to your own, using an app)
  • Physical Restoration
  • Environmental Alignment (think about the smart ‘thermostaat’)

Now, how can we use this technology for learning? David first mentions narration of work: watching an operation from a distance, and maybe even commenting on the way the operation proceeds? Second is virtual support: support from a distance while working in the field. Contextual learning…

..and we lost connection with David. Too bad. In a short wrap up by phone, he advises all of us to play with the wearables, try out new approaches. That is the way to develop this area. Because, it will definitely influence learning, work, life.

 

Liveblog #LT15UK: Expanding your mind

Second day of the conference. We were both a bit disappointed about yesterday. But we’ve started this day with fresh energy! Our key note is Robert Winston, professor Science and Society in London.

The human mind is developing so rapidly. Robert talks about: Hamlet, telescope, steam engine, portable computing, moon landing, synthetic biology. Where will we be with learning in 5 years from now? We don’t know.

What happens in our brain? The brain is the most complex object in the universe. He shows a very nice video about hoe we learn:


(If you are interested in more from Robert Winston, please check his video collection on YouTube. From ‘how can we get pregnant’ to ‘how to sleep better’).

He shows a picture of four nobel price winners. With his comment: every two of us have more brains then one of these nobel price winners. We should collaborate more!

We learn by watching other people. Imitating is so important. Think about small children who don’t have the ability to speak yet, but can ‘answer the telephone’ and ‘have a conversation’ 🙂

He introduces to us the example of Rebecca Still who needs to learn a new movement on the bar. The coach: I need to fill her brain with the new movements’. It shows the power of visualization: you can go through the new movement in your brain, and it helps to perform better. The pathways in your brain are already in place, before you start the movement with your body,

How do we remember things? How do we use our minds when it comes to creativity?

We copy the behavior of someone talking to we find friendly and nice. We want to belong to his or her way of communication. Robert showed a good video to illustrate this point, with a nice and nasty boy…

Well, this was a nice and inspiring start of the day! Especially the way Robert presented his story to us: with great video’s, music and his personal touch and style to the story. For me, the elements in learning: modeling, visualization, copying, experimenting, are in the picture again!

Liveblog: sharing (in-company) knowledge

After a bit of a disappointing session, I now hope for a very inspiring and innovative story. I have chosen this session because of my curiosity towards knowledge sharing processes (difficult to support!) and communities of practice.  This session promises to be practical in the sense that is build around one to two cases.

Edward Gallier (hotel group Jurys Inn) and Kandy Woodfield…

Beating the silo trap

Ed’s story starts with the aim of doing the work more consistently and efficient. Therefore they developed ‘Grow online’ as the online platform for new employees. Available 24/7. And we needed the ‘noisy’ ones to like it. We organized management support, and the opportunity for people to provide feedback. There also is a very close link with the Sharepoint environment we used.

The developed 2000 courses and it was a real success. What happened as well was that people had the impression that Learning & Development ‘had all the knowledge’. For this reason they started working with the people in de organization itself. Get more people involved in creating content. Start small. Pick the project. Pick the audience.

For example: How to make an excellent cup of coffee: Who is the knowledge holder? Who is really good at this? What was rather static content they translated it to video, online discussion, exercises. We have great consistency now. We have improved our culture.


Kandy Woodfield works for NatCen Social Research, and this organization is in a very competitive market. They had formal trainings, but were looking for knowledge sharing mechanisms, closely linked to the work.  How to get people out of the silos?

They introduced four communities if practice, with activities like action learning, presenting practical cases, asking each other questions. What made the communities a succes?

  • Let the members drive the agenda: what keeps them awake at nights?
  • Rotate the meetings
  • Ensure a good cross section
  • Set up a portal to share and continue conversation
  • Feeling “this is created for us”
  • “go and fish where the fish are”
  • Work hard!
  • Think about your role as L&D: facilitate, enthuse, engage
  • Support people in learning how to use social media tools (e.g. 23things)
  • Don’t make assumptions as if you know what the community wants.. ask questions!
  • Reach out. You don’t have to do everything by yourself. In this way you also bring different voices in.

Good tips to take home!

Liveblog from #LT15uk: Does instructional design have a future?

While we exchanged our programs for this conference, Joitske said “I would never go to a session on instructional design. That is so old fashion!” But with my master background in instructional design, we will see…

Patti Shank about building instructions… People learn on their own. Do we still need instructional designers? Is instructional design growing or shrinking? What do we do?

  • Audience analysis
  • Needs analysis: can this question be solved by a training solution?
  • Meetings with subject matter experts
  • Relationship building
  • Storyboards – structuring, scenario thinking
  • Building e-learning
  • Writing learning content
  • User testing
  • How it will be implemented

There seems to be a mismatch between today’s jobs and our work as instructional designers. We have routine skills and non-routine skills (different in each case). And this counts for much of todays’s most valuable work.

You cannot learn a complex skill by separate it into smaller blocks. You need to learn a complex skill in total, in their complex environment.

Many of our jobs are complex now. Jobs change, skills are lacking. This means that instructional design is becoming more and more important. But we need to be focused on: what are instructional solutions and which are not.

I could not get more out of this session. Joitske was right from the beginning?

Although, Patti did a great job. It was very nice to see and hear her. Something she did in particular during her presentation.. when you answer a question she asks, she gives you a card. It is strange, but it does simulate you to join the conversation and add something to it. You don’t want to end up sitting in the room without a card? And in the end.. the person with the most cards got a small present from the US…

 

 

Liveblog from #LT15UK: Learning, Technology and the future…

By Gerd Leonhard..a leading voice and futurist on a wide range of topics including next-generation digital business models, the opportunities and challenges of a networked society, a sustainable business and cultural ecology, social media etc. His presentation is about the future of learning.

And he starts with… becoming more human. We cannot beat robots and machines. Technology has a great potential, but we need to decide about the direction and about wrong or right. The new normal: velocity, uncertainty, complexity and ambiguity. Do we, as organisations, think enough about the past, present and future?

Technology and humanity is overlapping. We are already outsourcing our thinking towards our devices. Think about the contact details in your phone. A toothbrush connected to an app that monitors your way of brushing your teeth.. technology is rapidly changing our perception, and how we ‘see’ the world.

Augmented reality… the reinvention of ‘seeing things’. The next phase is to step into an augmented reality and join the game. Imagine the learning opportunities. Imagine what happens when the digital world is combined with our real world? And this is not about the future, this is already available today!

But is ‘more’ and ‘faster’ and ‘free’ always best? What good is all the (online) information available to us? The internet promises to feed our minds with knowledge. What have we learned? That our minds need more than that. Nowadays, you order your sushi in a sushibar, using an app on your iPad. But Gerd is convinced that most human learning will still need a body and the senses, context, mystery, inefficiency, serendipity, accident, boredom. We don’t want to remove that, because it is inefficient. 

A question for you: how do you feel about the rise of increasingly intelligent software and apps? 46 percent votes for answer 2, 38 percent went for answer 3.

 

 

 

 

Thinking about the future:

  • refrigerators reminding us to buy some milk;
  • hearables in the house;
  • a radio you stop and start using your voice.

The future of learning goes from data and information to knowledge and wisdom. The future of work is about the return of highly-human-only skills. Subjective reasoning, imagination, questioning, etcetera. “Machines are for answers, humans are for questions.” Gerd addresses 14 principles of the future organization. Jacob Morgan wrote more about this.

 

 

Hoe werkt deze puzzel? Ontwerpprincipes als kader bij online leren.

Principes geven ons richting en houvast. Ze voorkomen dat we gaan zwemmen. En ze geven ons ruimte voor creativiteit en vernieuwing. Je maakt er impliciet gebruik van, normaal gesproken denk je niet zo expliciet na over je eigen principes. Het denken in principes kan echter een heel krachtige manier zijn om een ontwerp richting en vorm te geven. Zeker bij samen ontwerpen kan het een kader of leidraad bieden waar je je samen aan wilt houden.

Ik las net de blog ‘Pim-Pam-Petten met ontwerpprincipes‘ van Mariel Rondeel. Prachtig hoe uit hun experiment naar voren komt dat principes bepalen hoe een ontwerp er uiteindelijk uitziet. En dat je invloed hebt op de principes die je hanteert. Mits je je bewust bent van de principes waar je in gelooft! Ga je vanuit een ‘gap-benadering’ ontwerpen, dan komt je tot een andere aanpak, dan wanneer je uitgaat van het ontwikkelen van talenten.

Wat zijn principes waar ik in geloof en die ik hanteer bij het ontwerpen van online en blended leren? Om deze principes te expliciteren werkt het voor mij om een concreet voorbeeld te nemen: de leergang ‘Leren en Veranderen met Nieuwe Media‘.

1. Leren start bij persoonlijke energie

Mijn aanname is dat mensen in beweging komen als ze energie voelen om ergens aan te gaan werken. Omdat ze ergens door geraakt zijn, persoonlijk betrokken zijn, iets voor elkaar willen krijgen wat zij van waarde en betekenis vinden. In essentie hebben we allemaal een bepaalde nieuwsgierigheid, de wil om iets te leren, onder de knie te krijgen.

Wat is jouw vraag, focus? Wat wil jij voor elkaar krijgen? Online leent zich uitstekend voor het expliciteren van deze persoonlijke ambities (in foto’s, tekst, met een illustratieve video). Hierover onderling uitwisselen zorgt vaak voor eerste verbindingslijntjes (‘dat herken ik’), en vragen van anderen helpen je beeld aanscherpen.

2. Online leren heeft verleiding nodig

Hoe zorg je dat mensen er ‘in’ stappen? Om een nieuwe, lastige situatie in je werk kun je wellicht niet heen. En een leerzame ontmoeting met een paar collega’s dient zich vaker aan. Hoe verleid je mensen om naar de online plek te gaan? Dan moet het daar interessant, uitnodigend, bijzonder, waardevol, leuk zijn. Boeiende inhoud, verrassende vragen, interessante mensen. Een ontmoetingsplek. Een plek waar je met een kleine bijdrage al meedoet. Een ‘plek der moeite’?

De kunst is uit te vinden hoe dit er voor de mensen uitziet met wie je gaat werken. Wat spreekt het aan? Wat willen zij graag tegenkomen? Is dat een gedegen wetenschappelijk artikel? Een goed gevulde bibliotheek? Of een paar makkelijke manieren om met anderen in contact te komen? Een experiment waar je zo aan kunt beginnen?

3. Online leren gaat over verbinden

We zoeken allemaal naar verbinding. Leren is een sociaal proces. En er zit heel veel diversiteit in een groep mensen. Diversiteit in aanpak, in expertise, in leerstijl. Online leren leent zich uitstekend voor het benutten van die diversiteit. Hier is echter wel een bepaalde sfeer van vertrouwen en veiligheid voor nodig. Zorg ervoor dat mensen elkaar online leren kennen. Laat ze persoonlijke ervaringen uitwisselen. Biedt ze de gelegenheid om al in het begin samen iets te beleven.

In het eerste online blok van een leergang krijgen deelnemers in kleine groepen de vraag om een social media tool te kiezen waar ze nieuwsgierig naar zijn. Om deze tool vervolgens zo onder de knie te krijgen dat ze andere groepen er iets over kunnen vertellen. Men gaat contact zoeken, experimenteren, van gedachten wisselen om uiteindelijk met een klein eindproduct te komen.

4. Online leren: ‘elkaar verder helpen’

Anderen helpen je verder. Hoe waardevol is het om feedback te ontvangen van mensen in wie jij gelooft dat ze je verder kunnen helpen? Online leent zicht uitstekend voor het zichtbaar maken van stappen en vorderingen in je leerproces. Je kunt heel gericht anderen uitnodigen om daar stukjes in mee te maken, met je mee te lopen, je te voorzien van reactie.

Het werkt bijvoorbeeld heel krachtig om mensen gedurende een langer leertraject te laten bloggen over toepassing in de praktijk: een casus, een project, een onderzoek. Wat kom je tegen, wat heb je geprobeerd, wat zijn kleine successen, wat is een waardevol inzicht, wat zijn belangrijke vragen waar je voor staat? Voor collega-deelnemers een prachtige manier om je leerproces te volgen en met je mee te denken en voelen gedurende het proces.

5. Online leren is samen uitvinden en maken

Online kun je een groot beroep doen op het vermogen van ons mensen om zelf te zoeken, te verkennen, te combineren en iets moois te maken. Online heb je het hele internet en al je netwerken binnen handbereik! Laten we dat benutten. Want wat een rijkdom. Daar komt bij dat het energie geeft om met elkaar iets te maken. Onze expertise bundelen en het exploreren en verkennen omzetten in iets ‘tastbaars’.

Denk eens aan de volgende vorm: je reikt deelnemers een casus aan en een aantal ontwerpbenaderingen. De vraag aan de deelnemers is om 1 ontwerpbenadering te kiezen en daarmee voor de casus een ontwerp te maken. Ze dienen eerst online op zoek te gaan naar achtergrondinformatie over de ontwerpbenadering (waarbij je ze een paar goede vertrekpunten kunt aanbieden), om uiteindelijk te komen met een visuele ontwerp wat aan andere groepjes getoond kan worden.

Zo. Die staan.

Fijn dat ik deze vijf principes wat explicieter heb kunnen maken. Want dat heeft het schrijven van deze blog me in ieder geval al opgeleverd: meer zicht op het raamwerk dat ik toch grotendeels impliciet hanteer. Ik heb overigens nog een paar principes te beschrijven, maar dat komt in een volgend blog. Ik ben benieuwd of het lezen van deze blog jou ook aan het denken heeft gezet over principes? Wat is 1 principe die voor jou belangrijk is bij het ontwerpen van online leren? Ik ben heel benieuwd!

Online dagboeken: van Penzu tot Room for Thought

Gisteren heb ik sprintjes, elfjes en haiku’s gemaakt. Een van mijn elfjes ziet er zo uit:

Waarderend

Uitgesteld moeilijk

Aanpakken rust vragen

Het hoeft niet perfect

Geleerd

Zegt dit je iets? Ik had er voor gisteren nog niet van gehoord. Het zijn allemaal werkvormen die reflectief schrijven stimuleren. Het is een manier van schrijven, een gesprek met jezelf. Om te ordenen, tot rust te komen, nieuwe inzichten op te doen, dingen van je af of juist naar je toe te schrijven, aldus Sarine Zijderveld van Papierenspiegel.nl. Wat heeft dit nu te maken met het gebruik van apps bij leren en ontwikkelen? Ik zie een hele mooie verbinding tussen deze krachtige manier van reflecteren en de veelheid aan online dagboekapps die er zijn. Daar wil ik in deze blog graag met jullie naar kijken.

Wat zijn online dagboekapps?

Er zijn inmiddels honderden apps die je aanmoedigen om je activiteiten en gedachtes bij te houden. Vaak op een heel stijlvolle wijze met tekst, foto’s, tekeningen, video, audio, muziek. Een ware zee aan keuzemogelijkheden. Ik beschrijf hieronder een paar apps die (bijna) gratis te gebruiken zijn en die ik onderscheidend vind van elkaar. Om je een indruk te geven van de mogelijkheden en je te helpen kiezen.

  • Room for thought: deze app vraagt je om iedere dag een foto te maken. Zo krijg je een visueel overzicht van je activiteiten. De app stuurt je op een onverwacht moment een bericht, waarna je drie seconden krijgt om een foto te maken. Je kunt een korte tekst meegeven aan je foto. De foto wordt gedeeld in de app en je kunt Twitter en Facebook gebruiken om de foto te delen met je netwerk. Wil je foto privé bewaren dan kan dat ook. Als je eens een fotoboekje (op papier) van je verzameling wilt maken, dan kan dat ook.

 

  • Journalized: een app met een andere ‘look and feel’. Je schrijft een bericht op datum, waarna je geschreven berichten in een stijlvolle tijdslijn komen. Je kunt een stukje schrijven, een foto toevoegen. Met een bookmarklint onthoud je leuke berichten voor later. Ook bij deze app kun je een bericht delen via Facebook, Twitter en mail. En als je niet wilt dat iedereen in je dagboek snuffelt, dan kan het digitaal op slot. Wil je regelmatig ergens op reflecteren, dan kun je een reminder instellen. Soms heel handig!

 

  • Penzu is een app waarin je mapjes kunt maken waar je vervolgens berichtjes in bewaart. Om een berichtje te maken kun je tekst en foto’s gebruiken. Ik vind deze app aantrekkelijk vanwege de eenvoud. Je kunt gebruik maken van een digitaal slotje. Wil je dat bepaalde mensen met je mee kunnen lezen, dan kun je ze een persoonlijke uitnodiging mailen. En dit is wel een handige functionaliteit als je een dagboekapp eens wilt gebruiken in een groep waarin onderlinge uitwisseling van berichten belangrijk is.

 

  • De app My Wonderful Days vraagt je hoe je dag was: een momentje van bezinning in je dag. Je schrijft een kort berichtje, voegt eventueel een foto of filmpje toe. En vervolgens geef je met een schuifbalkje je gemoedstoestand weer, variërend van een zwarte, boze smiley tot een breed lachende, witte smiley. Dit dagboek kan ook op slot. Wil je je berichten juist delen dan kan dat via Facebook, Twitter en mail. De app heeft iets luchtigs en schetsachtigs en oogt toch ook neutraal. Ook in deze app kun je een reminder instellen, zelfs op een tijdstip dat jij prettig vindt.

 

  • Deze mooi vormgegeven app, Grid Diary, schuift je elke dag een aantal vragen onder de neus die je kort en krachtig kunt beantwoorden. Het fijne is dat je de vragen zelf kunt bedenken! Met symbooltjes geef je je gevoel bij de dag weer en leuke dagen kun je eruit laten springen middels een bookmarklint. Als je klaar bent met schrijven, kun je de berichten als PDF-bestand exporteren.

 

Wat kun je ermee?

Volop keuze dus. En al lezende krijg je wellicht al ideeën om zo’n digitaal dagboek voor te gebruiken? Ik beschrijf hier een paar mogelijkheden ter inspiratie:

  • Als element in een coaching traject. Stel je begeleidt een medewerker bij ‘talentgericht werken’, of een leidinggevende bij ‘invloed nemen’. Dan kan het heel krachtig werken om deze medewerkers te vragen met een zekere regelmatig te reflecteren op iets wat ze in het werk hebben meegemaakt: schrijf elke dag eens in een kort berichtje waar je heel tevreden over was gezien je leerdoel. Zo ontstaat een mooie verzameling reflecties; waardevolle input voor het volgende coaching gesprek.
  • Voor onderzoek in de praktijk. Onlangs ben ik in een organisatie een onderzoekje gestart naar interne communicatie. Een week voorafgaand aan de bijeenkomst hebben we de 20 betrokken medewerkers gevraagd om elke dag terug te blikken op de betreffende dag en 1 situatie in Penzu te beschrijven die zich rondom interne communicatie had voorgedaan. Die verzameling diende als input voor de eerste gezamenlijke bijeenkomst. Het heeft uitstekend gewerkt.
  • Een leerdagboek als onderdeel van een portfolio. Wanneer je langere tijd met een groep werkt en het is daarin belangrijk dat deelnemers reflecteren op hun leerproces, dan kan een digitaal dagboek ook een goed hulpmiddel zijn. Door deelnemers te vragen regelmatig kort te reflecteren op hun ontwikkeling, zorg je voor een doorlopende lijn in het leerproces. Naast focus in de bijeenkomsten heb je zo ook aandacht voor de inhoud van het leertraject tijdens de ‘gewone’ werkweken. Bovendien kunnen deelnemers na enige tijd terugblikken op de berichtjes die ze in het begin hebben geschreven, om zo hun eigen voortgang te zien.
  • Een teamdagboek. Stel dat je als team aan een bijzonder project gaat werken, dan kan het waardevol zijn om daar een dagboekverslag van te maken. Misschien wil je met beelden werken? Dan is Room for Thought een heel leuke app. Laat teamleden elke dag een foto maken van iets dat met het project te maken heeft. En organiseer ter afsluiting een foto-kijk-moment. Wil je gedurende het project al het gezamenlijk verzamelen benadrukken dan kun je voor een app kiezen die kan ‘connecten’ met Facebook of Twitter.

Aandachtspunten

Een krachtig element in deze apps is de reminder die je voor jezelf kunt instellen. Dat maakt dat het echt ondersteunend kan zijn aan regelmatige reflectie. Denk maar aan het idee van 40 dagen oefenen om je een nieuwe overtuiging eigen te maken. De digitale dagboeken zijn ontwikkeld voor persoonlijk gebruik. Het vraagt daarom enige creativiteit om ze in een groepsproces toe te passen. Dat merk je al wel aan de voorbeelden die ik hiervoor geef. Bij de app Penzu kun je anderen uitnodigen om mee te lezen in jouw dagboek. Andere apps kunnen verbinding maken met Facebook of Twitter en soms biedt een app de mogelijkheid om je berichten als pdf te exporteren of te mailen. Denk hier goed over na en experimenteer van tevoren.

Tot slot wil ik je meegeven dat het belangrijk is te bedenken hoe je omgaat met vertrouwelijkheid. Een dagboek heeft toch iets persoonlijks, het is van jou. Als je wilt dat deelnemers reflecteren en hun opgedane inzichten toevertrouwen aan het dagboek, dan is het belangrijk daar zorgvuldig mee om te gaan. Een vorm die dan wellicht zou passen is: “wat je in je dagboek opschrijft is en blijft van jou. Na een bepaalde periode vraag ik je om je berichten eens terug te lezen en er dat uit te destilleren wat jij waardevol vindt om met mij te bespreken of wat jij wilt delen met de groep.

Ik hoop dat je zin krijgt om eens na te denken over toepassingsmogelijkheden in jouw praktijk? Of je wilt misschien eerst eens zelf wat ervaring opdoen met het gebruik van een digitaal dagboek? Je kunt natuurlijk beginnen met een van de apps die ik hierboven heb beschreven. Ter inspiratie vind je hier nog een lijstje van 50 apps.

 

Loomio: samen tot besluiten komen

Dit artikel is onlangs verschenen in het tijdschrift O&O. Hier vind je de mooi opgemaakte versie van dit artikel.

Stel, je werkt met een aantal collega’s online aan een nieuw projectvoorstel. Jullie zijn niet in de gelegenheid om bij elkaar te komen en om verder te werken aan het voorstel dient er eerst een gezamenlijk besluit genomen te worden over de aanpak. Dit is best een lastig proces om vorm te geven in een chat of forumdiscussie. Uitwisselen van ideeen lukt vaak nog wel, maar hoe kom je tot een besluit? Wie neemt het initiatief? Wanneer doe je dat? En hoe verzamel je vervolgens weer de stemmen op het voorgestelde besluit? Loomio is een platform dat je hierbij zeer behulpzaam kan zijn. In het kort: iemand formuleert een vraag of discussiepunt en nodigt anderen uit om online te reageren. Dit gebeurt in een forumomgeving, welke je een tijdslot mee kan geven. Vervolgens kan iemand op basis van de gevoerde discussie een besluit formuleren. De andere deelnemers brengen hun stem uit op het voorgestelde besluit. Je stem kun je eventueel toelichten, en heb je echt een ander besluit voor ogen, dan kun je een nieuw besluit formuleren om dit vervolgens aan de andere deelnemers voor te leggen. Op deze manier kan een zeer democratisch doch gestructureerde manier van gezamenlijke besluitvorming ontstaan.

Hoe werkt Loomio?

Met een account bij Loomio.org kun je een of meerdere groepsdiscussies starten. Zo’n discussie kan over van alles gaan, als deze uiteindelijk maar gericht is op het nemen van een besluit of het komen tot consensus. Misschien wil je als groep kiezen wat het thema van de volgende teambijeemkomst zal worden. Of heb je als facilitator drie werkvormen in gedachte voor een bepaald proces en wil je met het team een keuze maken. Daarnaast kun je Loomio ook gebruiken bij het ontrafelen van een complex thema, waarbij je op zoek bent naar de mening en ervaringen van anderen. Denk aan een vraag als ‘Hoe kunnen we als organisatie duurzamer gaan werken? Of: ‘wat is een toekomstrichting die we zeker moeten verkennen?’.

Een discussie kun je geheel open zetten. Dan kan iedereen meedoen die de discussie interessant vindt. Je kunt de discussie ook alleen zichtbaar maken voor een specifieke groep. Dan nodig je vanuit Loomio de mensen uit die je bij de discussie wilt betrekken: het specifieke team of de mensen met kennis en ervaring die een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan het proces. Als je de discussie hebt aangemaakt en de mensen hebt uitgenodigd, volgen er grofweg drie stappen in Loomio:

  1. Discussieer en wissel uit: in een soort forumachtige omgeving ga je met elkaar in gesprek. Je wisselt kennis en standpunten uit. Samen ontwikkel je nieuwe perspectieven en ideeen. Je kunt een tijdslimiet aan deze discussie meegeven.
  2. Stel iets voor: iedereen uit de groep kan het initiatief nemen om een voorstel te formuleren. Daarop kunnen de groepsleden stemmen met eens, onthouden, oneens of blokkeren. Er is tevens een mogelijkheid om je stem toe te lichten. En je kunt je mening over het besluit wijzigen zolang de disscusie open staat. Deze stap geeft je zicht op wat de groep aanspreekt en de mate van consensus die in de groep aanwezig is. Hoe zit iedereen in het onderwerp, welke gedachtes spreken aan?
  3. Besluit gezamenlijk: op basis van de uitwisseling in stap 1 kunnen meerdere voorstellen gedaan worden. Verwacht met Loomio niet een heel rechtlijnig proces, maar eerder een dynamisch en iteratief proces waarin verschillende perspectieven ruimte krijgen en waarin een beroep gedaan wordt op individuele autonomie om een collectief doel te realiseren. Er is niet een leider of trekker die uiteindelijk ‘het’ voorstel doet of ‘de’ beslissing neemt. In Loomio kan elk individu dat een stap richting besluitvorming wil maken de lead nemen. Loomio gaat dan ook niet uit van het idee dat iedereen het met een besluit eens moet zijn. Het gaat eerder om het creeren van een ruimte waarbinnen mensen het vertrouwen hebben hun kennis in te zetten, bij te dragen aan een collectief doel en dat in die ruimte de ‘goede’ dingen gedaan worden.

 

Wat is de kracht van Loomio?

Loomio kun je gebruiken op je computer, tablet en smartphone. Je ontvangt notificaties in je email. Het is een overzichtelijke en gebruiksvriendelijke tool, en biedt verschillende toepassingsmogelijkheden, bekeken vanuit een leerperspectief. De eerste is natuurlijk het nemen van een beslissing. Zeker bij heel praktische groepsvragen (‘Waar gaan we vanavond eten?’ of ‘Wie zullen we uitnodigen voor het komend webinar’) kan Loomio structuur bieden aan het besluitvormingsproces: je wisselt ideeen uit, iemand stelt een beslissing voor en je stemt hier allemaal op.

Wat deze tool ook doet is heel inzichtelijk maken hoe iedereen over een bepaald vraagstuk denkt. Welke ideeën en ervaringen in de groep aanwezig zijn. De gezamenlijke discussie die je hier voert is een leerproces op zich: je formuleert je eigen mening, leest reacties van anderen, voegt toe of past je eerdere mening aan. Een krachtige manier om gebruik te maken van de expertise die in de groep aanwezig is!

Een derde manier om Loomio te gebruiken is voor het creëren van draagvlak. Zeker als je de discussie open stelt, kun je in korte tijd een groot publiek uitnodigen om mee te denken. Hierop doordenkend zou je Loomio ook kunnen gebruiken om zicht te krijgen op de mening van mensen in een zogenaamde ‘buitenwereld’. Stel dat je al enige tijd als groep samenwerkt en je wilt nieuwe input van buiten. Je kunt dan een discussie starten en elk groepslid vragen om een aantal relatieve buitenstaanders uit te nodigen om mee te doen in de discussie.

Het formuleren van een besluit op basis van de gevoerde discussie is vervolgens wel een kunst. Het vergt goed zicht op het geheel en de lijn die zich gedurende de discussie heeft uitgekristalliseerd. Ook vraagt het om het maken van keuzes en het zorgvuldig formuleren van een voorstel. Deze stap kun je ook zien als een belangrijke leerstap: tot welk voorstel komen groepsleden op basis van de gevoerde discussie?

Belangrijke kanttekening

De tool doet een behoorlijk beroep op je schriftelijke bekwaamheid. Dit begint al met het helder en aantrekkelijk formuleren van de vraagstelling. De vraag bepaalt de reacties die je krijgt. Vervolgens gaat het erom een voorstel te formuleren. Hierbij wil je convergeren, recht doen aan de inbreng en een standpunt zo over het voetlicht brengen dat groepsleden er op een vlotte manier hun stem over kunnen uitbrengen. Bedenk vooral: de tool is en blijft ondersteunend aan een proces dat je op gang wilt brengen. En gezamenlijk tot besluiten nemen gaat uiteindelijk over aspecten als vertrouwen, gezamenlijk doel, waarderen van ideeen, uitnodigen, bevragen, consensus en gedeeld leiderschap.

Zin om meer te lezen over het gedachtegoed achter Loomio? In deze blog vind je een interview met een van de ontwikkelaars.  Ook is er een filmpje waarin men het werken met Loomio helder uitlegt.

Plugin by Social Author Bio