Navigate / search

Werken als knowmad 4: Een wereld vol knowmads in 2020

John Moravec heeft als eerste het begrip knowmad geïntroduceerd in zijn boek Knowmad society. In deze Tedtalk doet John een interessante uitspraak over de ‘rise of the knowmad’. Hij zegt: “In 2020 45% of the workforce will be knowmads“. Eh 2020? Dat is toch al over 3 jaar? Dan moeten we wel opschieten.

Waarop is deze 45% gebaseerd? Wie zijn dan die 55% die overblijven? En welk type organisatie trekt knowmads aan? Het leuke was dat John Moravec zelf mee deed aan de knowmad MOOC vanuit Minneapolis en we dit dus gewoon konden vragen. De volgende ochtend lazen we zijn antwoorden.

Naar betekenisvol werk

Vroeger deed je je hele leven hetzelfde en liefst nog voor dezelfde baas. Jezelf ontwikkelen was minder belangrijk. De transformatie van industriële samenleving naar de knowmad society brengt een nieuwe mindset ten opzichte van werk met zich mee. In de huidige kennismaatschappij is persoonlijke kennis belangrijker aan het worden. Een knowmad voert niet slaafs een baan uit voor een baas, maar zoekt werk wat van betekenis is voor hem/haarzelf. Werk waar je je persoonlijk aan kunt verbinden. Een voorbeeld wat illustreert dat de kern van het knowmadschap ligt in de verbinding met je eigen passie: “ik was een knowmad een tiental jaren geleden maar paste mij aan aan wat van mij verwacht werd, door familie, werkgever, maatschappij. Hopelijk komt er meer ruimte voor knowmads!”

Waar komt die 45% vandaan?

John legt uit dat een inschatting is, geen meting. De 45% knowmads in 2020 is een ‘best guess’, gebaseerd op trends als groeiend aantal ZP’ers, flexibilisering van werk, INTRApreneurship, etc. In de VS is de schatting 35-40% op dit moment. De uitdaging bij dit cijfer is dat het moeilijk te meten is, en dat er een OECD project nodig is om alle data te verzamelen en te vergelijken. Sommigen in de MOOC denken dat 45% aan de hoge kant is, maar herkennen de trends. “Ik zie wel de veranderingen richting de knowmad society: zoals meer hybride constructies, zelfstandigen die hun eigen werk combineren met parttime werknemerschap bijvoorbeeld”. De veranderende context van werk door bijvoorbeeld robotisering, drijft ons naar knowmadisch werken. Een kanttekening: ‘knowing how to find your way with knowledge’ lijkt belangrijker te worden, maar dat kan ook een gat slaan tussen degenen die dit lukt en de rest. Een nieuwe elite van knowmads? Racquel Roca in haar Spaanstalige boek over knowmads ziet de middenklasse verdwijnen, iets wat Lynda Gratton overigens ook beschrijft. Door het virtueel werken kan een knowmad wel overal wonen/werken en het voordeel van Europa en Noord-Amerika gaat hiermee verloren. Een positief toekomstbeeld is: “alle belangrijke banen overbodig door zelflerende machines, een basisinkomen voor iedereen en leren als hobby!”  😉

Overigens is de knowmad een archetype. Er is een continuum tussen de oude werknemer en de ideale knowmad. Knowmads zijn er in allerlei vormen en maten, en maar weinig beantwoorden 100% aan het beschreven ideaalbeeld. Af en toe proberen wij juist de knowmad van ‘zijn sokkel’ te halen.

Is de loodgieter dan geen knowmad?

Natuurlijk ging het gesprek ook over de 55%. Zijn dat de lager opgeleiden: de slager, de verzorger in het verpleegtehuis, de schoonmaker? Niet per se, was de mening van de meerderheid: blauwe boorden werk kan heel knowmadisch zijn. Een voorbeeld: een elektriciën kan het probleem niet vinden, maakt snel een foto en deelt dit met zijn online netwerk. Binnen 10 minuten heeft hij antwoord van een collega en kan hij het probleem oplossen.  Ook in het voorbeeld van Kesselaar & Zn gaat het om MBO niveau waarbij innovatie centraal staat.

Online en offline knowmads

Kun je knowmad zijn zonder online vaardig te zijn? Tiffany Motton denkt dat zo’n 25 tot 45% van de professionals wel knowmadisch zijn, maar nog helemaal niet digitaal vaardig: offline knowmads dus. John ziet dit niet als de belangrijkste vaardigheid van de 9 vaardigheden, maar wij wel (zie ook zonder gist geen pizza zonder technologie geen knowmad) . Het zou toch een paradox zijn dat mensen met een knowmadische mindset, open en nieuwsgierig de online mogelijkheden over het hoofd zouden zien? Voor de online knowmad is de online informatie overload wel een uitdaging. “ik voel me af en toe overweldigd door alle bronnen. Ben ik daarom minder knowmad?” Een andere uitdaging is de behoefte aan deep thinking en uit je informatiebubbel komen (zie ook de blog over dokters versus internet). Is een knowmad in een bubbel wel een echte knowmad?

Welke organisatie kan de knowmad handelen?

Misschien zullen 45% knowmads zijn in 2020… maar je kunt je afvragen hoeveel organisaties in 2020 in staat zijn om het werk te organiseren op een manier die knowmads aanspreekt. Welke organisatie zijn het best voor knowmads? Knowmads zijn niet allemaal hetzelfde: sommige zoeken meer autoritaire structuur dan anderen. Veel zijn op zoek naar ruimte en zelfsturing. Een methode als Holacracy werkt in sommige gevallen, maar lang niet overal. Een startup en een kleinere organisatie kunnen makkelijker meebewegen, maar hoe zit het met de grotere, bureaucratischer organisaties?. “Ik werk voor een groot bedrijf. Ik zie dat we meer hybride worden. In een deel van de organisatie is het werk en de processen gestandaardiseerd en zal binnen enkele jaren door robots gedaan worden. In een ander deel is innovatie belangrijk, daar werken mensen in verschillende teams met methodes als agile en scrum. Dat is het deel wat knowmads aan zal spreken.” Grotere organisaties (zowel overheid als bedrijven) willen ook wendbaar zijn en experimenteren met spin offs, werken met een netwerkring. Of zoals een deelnemer zegt: “Ik denk dat organisaties niet meer de eenheid is waar we ons op moeten focussen maar op de netwerken waar we deel van uit maken.”

Langzaamaan komen er meer en meer knowmads in de 1.0 organisaties. Wat gaat dit voor invloed hebben op deze organisaties? Gaan zij invloed hebben op de structuur en cultuur? Of zullen knowmads zoeken naar een organisatie die beter bij hen past? Het leiderschap in de organisatie moet ook op de schop: knowmads willen inspirerende, authentieke leiders die inspirerend zijn, in co-creatie met hen werken en oog hebben voor hun ontwikkeling. Een valkuil daarbij kan zijn dat je een agile manier van werken hebt omarmd, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat het leiderschap ook echt is veranderd.

The future is here

Dit onderwerp sluiten we af met 2 quotes. Eerst een quote van Lincoln via een deelnemer: “The best way to predict your future is to create it“. Het is koffiedik kijken maar we kunnen samen werken aan deze veranderingen. En John benadruk dat het natuurlijk niet zo is dat over 3 jaar er een enorme shift plaats gaat vinden en we wakker worden als knowmads. Deze verandering is allang aan de gang. Of zoals William Gibson zegt: “the future is here, it’s just unevenly distributed”.

 

 

Meer lezen? Ook verschenen in de blogreeks ‘Werken als knowmad’:

 

Meer blogs geschreven door Joitske Hulsebosch

Joitske Hulsebosch is zelfstandig adviseur op het gebied van leren in organisaties, netwerken en communities. Zij helpt trainers, HRD-ers en adviseurs om hierbij slim gebruik te maken van sociale media.

Comments

Annet van der Hulst
Reply

Weer meer stof tot nadenken. De vraag die mij dan prikkelt: als we zoveel knowmads hebben straks, hoe bereidt het onderwijs hier dan op voor? Sluiten de 21st century skills hier wel voldoende op aan? Of is er nog meer nodig? Misschien dat ik daar nog een blog aan wijd…

Joitske Hulsebosch
Reply

Ha Annet, zeker goede vraag en dat is juist waar John Moravec zichzelf primair mee bezig houdt (education). Misschien leuk om hem te volgen?

Annet van der Hulst
Reply

Doe ik zeker Joitske!

Leave a comment

name*

email* (not published)

website

Subscribe without commenting