Navigate / search

Duik in de wereld van gamification

CandyCrush, Six, Inventioneers, Rollende Hemel… wat leren we van deze games? Op donderdag 6 oktober werken we in een interactief webinar met Michael Hebben. Hij weet alles van gamification, serious gaming en speels ontwerpen. Hij zal ons meenemen in de wereld van de games en feedbackloops, leaderboards, competitie en magic circles. Om ons daarna aan het werk te zetten: hoe kun je dit soort spelprincipes in de leerinterventies meenemen die jij ontwerpt?


Ter voorbereiding!

Je dacht toch niet dat je zomaar blanco het webinar in kunt rollen? Om goed te kunnen begrijpen hoe gamification werkt, zullen we eerst zelf moeten ondervinden wat de kracht van gaming is. Of ben je een doorgewinterde gamer? Dat kan natuurlijk ook. Dan zijn de volgende drie vragen een makkie. Zo niet, dan is de uitnodiging aan jou als volgt:

  • Kies een game uit die je nog niet kent en download deze;
  • Speel de game zo’n 15 minuten lang
  • Met de volgende drie vragen in gedachten:

Hoe leert de game jou game vaardigheden aan?

Hoe houdt de game jouw aandacht vast?

En hoe zouden deze principes kunnen werken in jouw dagelijks werk?

Mogelijke games:

Wellicht heb je al een game op je tablet of smartphone staan. Je kunt ook een van de games kiezen die Michael voor je op een rijtje heeft gezet (allemaal gratis):

Laten we hieronder al wat met elkaar uitwisselen. Dan kunnen we de webinartijd gebruiken om gericht aan het werk te gaan.

Comments

Sibrenne
Reply

Ik heb de gelegenheid gebruikt om het spel ‘PapiJump Large’ te spelen. Een spel wat mij kinderen de laatste tijd heel leuk vinden. Ik had nog geen tijd gehad eens met ze mee te kijken. Hoorde alleen van die kreten “mam, we mogen weer naar het volgende level!” en dat super enthousiast 🙂

Wat je erin leert is vooruit denken. Je moet een poppetje laten lopen, maar voordat dat kan moet je de weg effenen. Door een ton in het water, een loopplank uitklappen. enzovoort.

En bij elk level wordt het ietsje moeilijker. Mooi vind ik de feedback die er in zit. Op het moment dat je het poppetje laat lopen, maar je hebt de weg niet goed aangelegd verschijnt er al een verdrietig gezichtje. Dan weet je dat je niet verder hoeft te puzzelen, maar opnieuw moet beginnen. Volgens mij kan je eindeloos opnieuw proberen.

Vertaling naar mijn werk… opknippen van werk in kleine stukjes. Stappen die je maakt meer zichtbaar maken?

Joitske Hulsebosch
Reply

Ik heb plants versus zombies gespeeld. Je moet zonnetjes en planten inzetten om te voorkomen dat de zombies bij het huis komen. Bij ieder level gaat het sneller en komen er meer zombies. http://www.speeleiland.nl/plants-vs-zombies.htm

Wat mij opviel is dat je nergens een echte uitleg hebt maar dat je steeds bij de hand wordt genomen wat je moet doen (op de zonnetjes klikken, plantjes planten). Het eerste niveau is echt extreem makkelijk dat haalt echt iedereen (in tegenstelling tot flappy bird waar ik nooit ver kwam :).

Dorien Peters
Reply

Ik heb Subway surfers gespeeld. Je moet het juiste pad zoeken en een zo hoog mogelijke score zien te bereiken. Je wordt afgeleid door treinen, seinen, een agent die je op de hielen ziet.
De vertaalslag naar werk: laat je niet teveel afleiden door allerlei zijwegen te bewandelen ook al zijn ze nog zo aantrekkelijk.

Rosan van Roosmalen
Reply

Ik stam nog uit de tijd dat Nintendo the bomb was. Ik heb na wat research voor Subway surfers gekozen. Echter kreeg ik niet door hoe je moest springen en ben ik voortijdig overgestapt op Stampede, wat ik eveneens een ‘stom’ spel vond. Geen enkele instructie en ook geen verbetering naar meerdere pogingen kwam ik geen steek verder. onder het mom ben ik overgestapt op Plant vs. Zombies. Hier kreeg ik een korte toelicht, zag ik vooruitgang en werd het ‘leuk’. Beginnen op een rustig tempo, het door krijgen en daarna een level hoger gaan spelen, dat sprak me hier wel in aan! Bij ieder level krijg je instructie en tussentijds ook, dat heb ik echt nodig bij iets dergelijks om er ook echt iets van te leren en het leuk te vinden!

Sibrenne Wagenaar
Reply

Reactie van Lucie:
RINGS

Kennen jullie Rings? Lekker ouderwets spelletje en behoorlijk verslavend.

Het gaat erom dat je series met kleurtjes moet maken, of een heel vakje vol laat lopen met één kleur.

Er is geen tekst. Je leert het gewoon door te doen. De eerste keer zie je een animatie die zegt klik daar of zoiets en dat heb ik gedaan. Raar genoeg had ik de eerste keer best veel punten, maar toen ik door had hoe het werkte en beter oplette, zakte het in. Nu zit mijn score weer in de lift. Kortom: die 15 minuten spelen is een uur geworden.

Je krijgt enige feedback op je score doordat er vuurwerk verschijnt als je je eigen score verbetert. De volgelopen cirkeltjes leveren een leuk kleurrijk beeld op, dat is ook een reden waarom ik voor Rings koos.

Vervelend vind ik dat je bij elk spelletje het verzoek krijgt om je aan te melden bij Google Play.

Wat ik hieruit leer is dat uitleg in woorden niet altijd nodig is. Een visuele aanwijzing kan genoeg zijn.

Zo, ik ga nu mijn score verbeteren.

Michael
Reply

Gaaf om jullie reacties te zien en mooi dat jullie aan het spelen zijn. Samen met wat vrienden hebben we games gespeeld uit onze jeugd, donky kong, castle Venia Mario Bros etc.
Wat opvalt is dat de graphics in de afgelopen 15 jaar waanzinnig zijn verbetert. Ze zijn nu nauwelijks van echt te onderscheiden. (Game afhankelijk) Wat ook opvalt is dat de oude games nog steeds waanzinnig leuk zijn om te spelen. Allemaal hebben ze een duidelijk simpel doel ( in dit geval red de prinses) heldere spelregels en de feedbackloop is extreem kort en super duidelijk.

Hoe zou ons werk eruit zien als we regels/doel/feedback op dezelfde manier organiseren als in games?

Kay
Reply

Ik ben het spel ‘Set’ weer gaan spelen. Wat ik er leuk aan vind is dat de regels heel erg simple zijn (je moet telkens uit een vierkant van 12 kaarten drie kaarten pakken die of dezelfde of allemaal verschillende kleur, vorm en/of invulling hebben. Dat levert een enorme hoeveelheid variatie op. Het grappige van het spel is dat je er gemiddeld genomen wel beter in wordt maar dat je er af en toe niets van bakt omdat je met je gedachten elders bent, omdat je gefrustreerd raakt of moe bent. Dan duurt het eindeloos om een simpele set te vinden, andere keren gaat het flitsend. Wat ik er van leer voor l&d is dat een beetje frustratie ok is maar dat teveel medewerker helemaal laat bevriezen, ze leren niets meer. Verder dat het heerlijk is om het gevoel te hebben ergens goed in te zijn of liever beter in te worden. Verder dat zaken die relatief eenvoudig lijken toch ingewikkeld kunnen uitpakken in de praktijk.

Cynthia
Reply

Ik heb het spel Disney Crossy Road gespeeld. Een disney figuur moet een weg oversteken met verschillende banen,bijvoorbeeld een treinbaan enz.
Ik ben gestart zonder te weten waar het over ging. Later ontdekte ik dat je ook een handleiding app kon aanschaffen. Wat wel handig was, want ik vond het moeilijk om zonder instructies te spelen.
Wat ik vooral geleerd heb is dat het belangrijk is om uitleg en instructies te geven, vooral omdat niet iedereen dezelfde voorkennis heeft. Ik bijvoorbeeld speel nooit spelletjes. Verder vond ik het wel spannend, moeilijk om te stoppen.

Anne
Reply

Ik heb het spel 2048 gespeeld. Bij dat spel moet je, in een grid van 4 bij 4, komen tot een optelling tot 2048. Je krijgt blokjes van 2 of 4. Als je twee blokjes van 2 naast elkaar hebt kun je optellen tot 4, dan 2 blokjes van 4 kun je optellen tot 8 etc etc..net zolang tot je bij 2048 bent.

Soms lukt het niet om te combineren en dan is je grid ‘vol’ en ben je game over.
Ik vind het erg verslavend en het leukst is het nog wel als het je lukt om na 2048 door te gaan en ook die te verdubbelen tot 4096, dan voel ik me echt onoverwinnelijk!

Je kunt het dus keer op keer spelen en ik heb ondertussen een tactiek ontwikkeld dat ik ervoor zorg om altijd naar een hoek toe te werken (bijvoorbeeld linksonder), dan heb ik volgens mij de meeste kans van slagen 🙂

Dus wat is wat mij betreft een principe dat ik kan toepassen: een concrete resultaat dat bereikbaar is (2048) en waar je in kleine stapjes naartoe werkt helpt!. Mocht je dit resultaat bereiken is het motiverend dat er ruimte is om door te gaan en te ”excelleren”.

Annet van der Hulst
Reply

Ik heb deze week weinig ruimte gehad om een nieuw spel te testen helaas. Wel heb ik ervaring met Pokemon Go. Samen met de kids van 7 en 10 ben ik deze zomer op Pokemonjacht gegaan. Het spel begint meteen als je een avatar hebt aangemaakt. Op het moment dat je eerste pokemon zich in je omgeving aandient, krijg je instructie hoe je deze vangt (met ballen die je op de Pokemon schiet). De verdere uitleg is beperkt. Je leert door te doen. Ik merkte vooral aan mijn zoon van 10 dat hij daarnaast ging google om te zien wat er mogelijk was. Zo ontdekte hij wat je kon doen met items uit je ‘rugzak’ (pokermond lokken, eieren uitbroeden, etc.). Het spel zelf vertelt daar weinig over.
Wat ik daarvan leer voor leergames, is dat het ook motiverend kan werken als je weinig instructie geeft. Vooral de doeners zullend at waarderen schat ik zo in. Gewoon starten en vanzelf merken waar je kennis tekort komt. Dit ga je dan zelf actief zoeken binnen of buiten de game.
Overigens is de ‘verzamelwoede’ van de kids met het korten van de dagen gelukkig ook weer gezakt en kunnen we ook weer ‘gewoon’ een stukje wandelen zonder pokemons te zoeken 🙂

Leave a comment

name*

email* (not published)

website

Subscribe without commenting