Navigate / search

  • Leergang

    Wil jij je gedegen verdiepen in ontwikkelingen op het gebied van nieuwe media bij leren? En vaardigheden ontwikkelen om dit in jouw praktijk toe te passen? Doe mee aan deze 8 maanden durende leergang

  • Workshops

    Leren hoe je tools als Yammer, Feedly en Instagram kunt gebruiken bij leren en veranderen? Nieuwsgierig naar vormen van blended leren? Of behoefte om je vaardigheid in online faciliteren te versterken? Dit kan met een workshop op maat

  • Webinars

    Online in gesprek met professionals als Jane Hart, Nancy White of Harold Jarche. Makkelijk vanaf je eigen werkplek. Met een klein groepje deelnemers echt aan het werk. Kijk hier voor een overzicht van geplande webinars

  • Boeken

    Zoek je verdieping door te lezen? Ons boek 'En nu online' en de werkboekenreeks 'In 40 dagen online...' vind je hier: Onze boeken

“If what you are working on is not worth sharing, why are you working on it?”

Jane Bozarth is the writer of the book Show your Work. She is really a multi-talented person, she can talk without stopping, play ukelele and she can work outloud…We experienced all these talents in the webinar with Jane. Though she started by saying  “I don’t have anything to talk about” she continued talking  for 1,5 hours :)..

What is Show your Work?

“Show Your Work” = working out loud, it is about narrating your work. She did her dissertation about communities of practice and discovered that there is a gap between what we do at work and what we report in staff meeting. We have a lot of information about what colleagues do, but not exactly HOW they do it.Sharing makes it possible for others to learn from you. Knowledge workers have a lot of tacit knowledge and can use the tools available, for instance a phone with camera to actually share how they are doing a certain job. Sharing doesn’t necessarily have to be through digital tools, however, the digital tools available make it much easier to share something rapidly and widely. We’re coming to an age where we can’t know everything alone. We are now dealing with a more complex environment and it becomes harder to do things alone.

Why do people share how to fish and not how they fix things at work?

Jane is also puzzled when people don’t think about sharing at work. She observes that some people record a video on how to fish and share it on Youtube in their free time but don’t do the same at work. One of the reasons may be that “How to” information is easy to find on internet and complex issues, the tacit knowledge are much less shared. Brown and Duguid have written extensively about this aspect of tacit knowledge. Jane illustrated this with the example of a person who got a lot of things done within her organization and documented his work before he retired. However, nobody every became as good as he was despite the documentation. The reason is that the little tricks of the trade are very important and those are not easily captured in documentation. Interviews and questions may help to get tacit knowledge out. However, we are not very good asking the right questions to colleagues either, we don’t probe on how somebody managed to do something. We talk about our work all the time, but rarely about ‘how did you do this?’ Visuals can be helpful too, a cookbook with recipes is explicit knowledge, videos or pictures already provide a view into the tacit knowledge.

“if what you are working on is not worth sharing, why are you working on it?

We all have the experience of doing something and afterwards finding out somebody has done that before. Often in organizations people don’t take the time to share. The reason for this is that people don’t have the mindset of sharing. In fact in every project you should take a pauze and reflect whether there are other people who might be struggling with the same issues? This doesn’t mean that you share every pencil you sharpen.. but “if what you are working on is not worth sharing, why are you working on it?” (a quote from Steve Nguyen working at Yammer).

Starting Working Outloud in organizations

In an organization you may start by identifying the people who are already doing it. We may help management change the questions.. “what was your most difficult, successful phone call today?” “what did you learn this week?” in stead of “what did you learn from this project?” A big challenge of working outloud in organization is making sure everything is findable. It helps to have some known spaces like Yammer. It is good to get better in tagging. A search function is also important. Within an organization you may help people in their decisions what to share where; what to share via mail, something else via the internal Yammer and other things in public.

Sharing successes or failures?

Sarah Brown Wessling was teacher of the year and got video taped during a lesson when everything went wrong in a drama/literature class. She didn’t stop the video but continues and later explains what went wrong. She published it publicly on a teacherchannel. This may be very useful for new teachers. It was possible for her to share this in public because she is very confident, she has been rewarded. It needs quite some courage to do this in public. Doctors who organize a morbidity and mortality meeting to discuss a patient who died also talk about failures, this is part of their professional culture. It is part of working and learning outloud, however it is not share publicly.

Tooling

It doesn’t really matter what tools are used.Virgin media provided everybody with snagit to take screenshots. Yammer can be a great tool. There is the example of copying machine repair persons who send pictures to others. Even email is possible. Hurray!

A last tip from Jane before she ran out of words: “Remember- it’s about showing the WORK, not necessarily photos of your face. That might overcome shyness.”

Tip: read also the blogpost ‘zoek the learnnuggets‘ by Marjan Engelen..

Tweets vliegen door je tijdlijn. Tips voor faciliteren van een twitterchat.

Heb jij wel eens meegedaan aan een twitterchat? De #bzv gevolgd tijdens het kijken naar Boer zoekt Vrouw? Daar vinden hele gesprekken tussen kijkers plaats. Samen met Joke van Alten faciliteer ik elke twee weken een twitterchat over DoenDenkenDelen: de #DDDchat. Met andere geïnteresseerden proberen we het concept DoenDenkenDelen te verkennen, ontwikkelen en vorm te geven in onze werkpraktijk.

Twitter egg and bird by nishad2m8
Twitter egg and bird by nishad2m8

Twitter als open platform.

Bouwen aan een netwerk geïnteresseerden

Meedoen is laagdrempelig

Vanuit je luie stoel mee-twitteren over een interessant onderwerp

In deze blog geen verdere aandacht voor de inhoud. Doe vooral een keertje met ons mee! Maar we hebben in de afgelopen tijd al enkele waardevolle inzichten opgedaan over het faciliteren van zo’n twitterchat. Interactie en kennis delen met een flinke groep mensen in zo’n chat vraagt wel wat. Het kan al snel overweldigend zijn: tweets buitelen over elkaar heen, soms in een razend tempo. Wie reageert waarop? Met al 15 deelnemers vliegen de tweets door je tijdlijn. Zowel faciliteren als meedoen vraagt om oefening. Hier onze ervaringen en ideeën omtrent het faciliteren van twitterchats:

  • Bereid de tweetchat inhoudelijk goed voor. Wij zorgen vooraf voor duidelijke focus, uitgewerkt in een paar leidende vragen. Via onze website vragen we deelnemers om hun vraagstukken rond het thema te delen. Deze brengen wij dan in tijdens de chat.
  • Het is erg fijn om een tweetchat met in elk geval twee mensen te faciliteren. En daarbij een rolverdeling af te spreken. Eén facilitator richt zich op het inbrengen van de chatvragen en het samenvatten van antwoorden, de andere facilitator kan reageren op tweets, doorvragen en tweeps met vergelijkbare vragen aan elkaar koppelen. Deze ondersteunende rol is stimulerend en verdiept de chat echt. Vooral het doorvragen en vragen om verduidelijking is belangrijk.
  • Het is voor ons bij aanvang vaak een verrassing wie gaan deelnemen aan de tweetchat. We willen een volgende keer starten met een ijsbreker: bijvoorbeeld iedere aanwezige een foto laten maken van je uitzicht en je zo even voorstellen. Daarnaast kan de ondersteunende facilitator iedereen die zich mengt in de discussie ook welkom heten. Vooral voor nieuwe deelnemers kan dat prettig zijn, “je bent gezien”.
  • Retweet reacties en vragen van deelnemers die je erg interessant vindt. In de veelheid van reacties kunnen zij verloren gaan en zo haal je deze weer naar boven in de tijdlijn.
  • Een tijdsplanning werkt en bewaak die ook! De ijsbreker kan 5 minuten duren en dan kan het inhoudelijk deel beginnen. Wij zorgen steeds voor zo’n 4 à 5 vragen en voor elke vraag rekenen we 10 minuten. Wij eindigen de laatste 5 minuten met de vraag of iedereen de opbrengsten van de tweetchat wil delen. Dat leverde tot nu toe mooie inzichten op.
  • Wij maken een samenvatting van de tweetchat en publiceren deze in Storify. In de Storify zetten we de vragen, antwoorden en reacties helder onder elkaar. Er ontstaat zo een logisch verhaal. Voor zowel de deelnemers aan de chat als geïnteresseerde niet-deelnemers blijkt dit uitnodigender om te lezen dan om alle tweets terug te halen. De storify roept ook nieuwe reacties en vragen op.
  • Tweet een link naar de Storify zodat je daar ook nieuwe geïnteresseerden mee kunt trekken naar volgende tweetchats.
  • Reflecteer als facilitators op de inhoud van de chat en publiceer deze. Wij gebruiken de Storify om te onderzoeken wat rode lijnen waren en reflecteren daar vervolgens samen op. Dit helpt ons echt om de diepte rond het concept DoenDenkenDelen in te gaan. Wij tweeten ook weer een link naar onze reflectie, dat heeft ons opgeleverd dat we nu contact hebben met en gevolgd worden door mn een groep professionals uit de VS die ook dit concept aan het verkennen en uitwerken zijn.
  • Een tweetchat lijkt vooral te werken als je een concept wilt verkennen met een grote groep mensen. Wij merken dat we vooral vragen en inzichten naar boven halen. Het is  ook interessant als je  zoek bent naar professionals buiten je netwerk die iets te zeggen hebben over het concept.
  • Technisch: werk in een tool als Tweetchat of Twubs.  Deze tools zorgen ervoor dat de #DDDchat automatisch in elke tweet opgenomen wordt, wat veel extra typen scheelt.
  • Meer algemeen: onze twittervolgers krijgen een uur lang een twitterexplosie in hun tijdlijn. Zeker als zij ook andere deelnemers volgen. Het kan aardig zijn om voorafgaand aan de tweetchat hen te attenderen op dit gegeven.

Tot zover onze opbrengsten. We zijn benieuwd naar tips van anderen die tweetchats faciliteren of van deelnemers die nog ideeen hebben om de chats te verbeteren.

Over mediaprikkels, Ritalin & mindfulness

Ik heb gekeken naar de documentaire ‘het afgeleide brein’ en .. ik durf het bijna niet te zeggen.. tussendoor heb ik in skypechat berichtjes gelezen en emails beantwoord. Desondanks heb ik toch op de juiste momenten interessante dingen uit de documentaire opgepikt.

1. Multitasken lukt alleen bij routine taken

Een mooie multitask oefening is eerst van 1-10 tellen. Daarna van a-j. Probeer daarna de twee eens te combineren, A1, B2, C3 etc. Je zult zien dat het laatste heel lang duurt. Bij complexe taken is het niet efficient om te multitasken. Multitasken werkt vooral als één van de taken routine-matig uitgevoerd kan worden. Daarom denken veel mensen dat ze wel kunnen autorijden en bellen. Dit gaat op zich ook wel goed maar vormt een probleem als het autorijden een complexe situatie oplevert, dan zou je de telefoon snel weg moeten doen. Er zijn veel situaties waarin multitasken probleemloos goed gaat, zo is bijvoorbeeld autorijden op zich al multitasken – je moet op het verkeer letten, de pedalen bedienen, schakelen etc. Multitasken werkt alleen bij complexere taken als je een supertasker bent. Echter dit is maar een kleine groep mensen (2% van de bevolking). Multitasken kun je ook niet trainen. Test jezelf – ben jij een supertasker? Waarschuwing: ik snapte de opdracht al niet eens dus ik weet niet in welke groep ik daarmee beland :).

2. De invloed van sociale media – we krijgen steeds meer prikkels

We hebben nu te maken met veel meer mediaprikkels als vroeger. De informatie die we tot ons kunnen nemen is enorm gegroeid. Bij sociale media heb je snel het gevoel dat je iets mist, als je bv. een dag niet op Facebook hebt gekeken zijn er heel veel nieuwe berichten. Je moet er mee om leren gaan dat het nooit ‘af’ is.Uiteindelijk gaat het om een balans tussen afgeleid zijn en je concentreren en focussen.

3. Hoe dwing je jezelf tot singletasken?

Het single tasken is eigenlijk moeilijk vandaag de dag omdat je alle afleiding moet uitzetten. Op school krijg je een gedegen training om je te concentreren (als het goed is). Mensen met veel dopamine in hun brein kunnen zich goed concentreren. De middelen Ritalin/ concerta zorgen ervoor dat er meer dopamine in je frontale cortex beschikbaar is zodat je je beter kunt focussen. Het aantal voorgeschreven pillen voor ADHD is de laatste tijd vijf jaar verdrievoudigd. Maar ook andere studenten gebruiken zelf al soms Ritalin om goed te kunnen studeren. Een onderzoek onder 1500 studenten in Nederland geeft aan dat ongeveer 2-3% dat doet.

4. En als je wilt singletasken zonder Ritalin? 

Voor degenen onder ons die beter willen singletasken zonder Ritalin zijn er nog andere mogelijkheden.

  • Doe aan mindfulness training en meditatie. Dit zijn vormen om te leren om je af te sluiten. Je leert om je beter te concentreren. Wat je doet met mindfulness is je hersenen rust gunnen.
  • Uitzetten van prikkels. Zet je telefoon uit, email notificaties uit. Gebruik speciale programma’s als MacFreedom wat bv. je internet blokkeert.
  • Neem de controle over je tijd terug. Door beter plannen kun je beter focussen. Er is bijvoorbeeld de app benedictime om de controle over je tijd terug te nemen. Of gebruik de pomodoro techniek met kookwekker om je te concentreren.
  • Lees van papier (niet zo leuk voor organisatie die net papierloos werken hebben ingevoerd :). Het voordeel van bijvoorbeeld van papier lezen is dat er geen afleiding is. Zo zou je bv. kunnen kiezen om een papieren boek of artikel te lezen zodat je je makkelijker kunt focussen. Ik ga wel eens met een geprint artikel beneden zitten.
  • Unplug. Zorg dat je een balans vindt in offline zijn. Ga in een digital detox. Of als zoals Clay Shirky- unplug je studenten terwijl ze naar je moeten luisteren.

5. Verandert ons brein door de mediaprikkels?

Ons brein wordt dagelijks overladen met appjes, mailtjes en twitterberichten. We krijgen veel informatie binnen en vaak reageren we ook even snel. Wat doet dit met ons en met ons brein? Verandert ons brein langzamerhand en verleren onze kinderen de vaardigheid om bv. een langere tekst te lezen?  “Ik ben ervan overtuigd dat het zo is” zegt Roshan Cools in de documentaire. Ons brein is plastisch, flexibel. Denk bv aan verslaving; als we ons lichaam voeren met heroine of cocaine dan veranderen de hersenen. De hersenen leren met de drugs om te gaan. Je ziet hierin de plasticiteit van je hersenen van een individu. We passen ons aan aan onze omgeving. Alles wat we leren verandert onze hersenen. Of en hoe dit invloed heeft op de hersenen van de volgende generaties is nog niet bekend. Het is waarschijnlijk dat ons brein zich aanpast aan de omstandigheden, maar het is goed mogelijk dat het brein bv. beter gaat worden in focussen tussen al die berichten stromen.

6. Verlies de kunst van de dialoog niet.. 

Ook Sherry Turkle houdt zich met deze vragen bezig. Ze is een psychologe en enthousiast over de mogelijkheden van sociale media in de hoop dat wat we online leren over onze identiteit. Tegelijkertijd waarschuwt ze in haar Tedtalk voor korte berichtjes en het effect op onze communicatie. Ze is enthousiast over alle nieuwe mogelijkheden maar ze ziet ook de bizarre aantrekkingskracht van smartphones. Mensen gaan online tijdens een vergadering maar ook tijdens begrafenissen. Ouders sturen mails tijdens het ontbijt. Ze waarschuwt van het effect hiervan op onze manier van reflecteren. Ze noemt het de ‘goldilocks’ effect. We communiceren vooral in kleine, korte berichten via sms, tweets, facebook en LinkedIn status updates. Als we niet uitkijken verliezen we de kunst van het converseren en echt in dialoog gaan. Als we dialoog inruilen voor altijd in contact zijn we niet op de goede weg. Kunnen we op deze manier wel echt in gesprek gaan en van elkaar leren?

Hieronder kun je de documentaire nog bekijken als je wilt: